Koran: święta księga Islamu Cz.1 Istnieją fragmenty, które nie zostały zawarte w kanonicznej wersji Koranu.


Buntownicy oskarżali Kalifa o narzucenie oficjalnej wersji Koranu i zredukowanie go do jednej księgi. Mieli mu za złe zniszczenie Koranów Alego i Ibn Masuda, które miały zawierać trzy razy więcej objawień aniżeli wersja kanoniczna obowiązująca po dziś dzień. Zatem co zawierają zagubione fragmenty objawień i czy Koran ostatecznie był objawieniem danym prorokowi czy może z czasem stał się księgą demoniczną, jak twierdzi wielu archeologów.

Koran to święta księga Islamu, religii, która ma obecnie na całej planecie ponad miliard wyznawców. Księga zawiera słowa objawione prorokowi między 610 a 632 rokiem naszej ery w Mekce i Medynie. Kluczowe dla muzułmańskiej tradycji przekonanie o niezmienności Koranu, zostało poddane w wątpliwość w skutek niezwykłego odkrycia. W roku 1972 runął dach najstarszego meczetu w Sanie, znaleziono wówczas skrytkę a w niej tysiące pergaminów.

Obecny przy tym zdarzeniu włoski archeolog Paolo Costa, powiadomił Jemeńskie władze, mogło bowiem chodzić o dotąd nieznane fragmenty Koranu. Datowanie metodą radio węglową pozwoliło w przybliżeniu określić ich wiek na 680 rok naszej ery, czyli na pierwsze stulecie islamu. Paolo Costa uznał, że odkrycie pozwoli lepiej poznać dzieje świętej księgi Islamu. I tak też się stało, badania w następnych latach umożliwiły lepsze zrozumienie przesłania tekstu koranicznego.

Szokującym dla badaczy okazały się teksty, które stanowiły znacznie bardziej rozbudowane fragmenty od tych powszechnie obowiązujących. Paolo Costa stwierdził nawet, że wygląda to tak jak gdyby ktoś w oficjalnej wersji tej świętej księgi dokonał cenzury i wymazał niepożądane urywki. Układ sur w wielu przypadkach okazał się inny aniżeli w przypadku sur kanonicznych. Miejsca, w których oryginalny tekst wymazano i zastąpiono innym oraz występowanie nie arabskich słów, to istotne różnice w stosunku do powszechnie obowiązującej wersji Koranu.

Powróćmy jednak do początków objawienia zawartego w świętej księdze Islamu. Z pośród mieszkańców Mekki wyróżniał się człowiek o imieniu Muhammad. Ten czterdziestoletni kupiec i przewodnik karawan, miał zwyczaj samotnie medytować w grocie. W czasie jednej z medytacji w roku 610 otrzymał pierwsze objawienie. Idący ku niemu mężczyzna rzekł: ,,Czytaj Koran w imię Boga stworzyciela. On ukształtował człowieka z krwi skrzepłej. Czytaj w imię Boga najwspanialszego, On nauczył człowieka czytania i pisania. On wlał w duszę jego promień umiejętności.’’ Istotą, którą miał ujrzeć wówczas Muhammad był archanioł Gabriel.

Wypowiedziane przez niego słowa, to jest archanioła Gabriela, tworzą pierwsze pięć wersetów objawienia, w których stwierdza się, że Muhammad jest ostatnim prorokiem jedynego Boga, po Abrahamie, Mojżeszu i Jezusie. Mekka jest dziś dla muzułmanów miejscem najświętszym, odwiedzanym, co roku przez miliony pielgrzymów. Jednak nie wspomina się, że Muhammad w roku 622 osiadł w Medynie, ponieważ mieszkańcy Mekki zaczęli prześladować go ze względu na nauczanie, w którym wzywał swoich towarzyszy do porzucenia wiary w wielu bogów.

W chwili śmierci proroka w roku 632, niemal wszyscy mieszkańcy półwyspu Arabskiego byli wyznawcami islamu a ponieważ Muhammad nie wskazał sukcesora, jego czterej towarzysze wybrali ze swego grona pierwszego Kalifa: Abu Bakra. Sprzeciwił się temu Ali, powołując się na wiążące go z prorokiem więzy krwi. Konflikt ten doprowadził później do podziału muzułmanów na Sunnitów, kontynuujących linię Kalifów oraz Szyitów będących spadkobiercami Alego. Kto w zaistniałej sytuacji zadba o spisanie objawienia proroka? Kto uczyni zeń świętą księgę? I jak dalece będzie ona dziełem Boga a w jakim stopniu człowieka?

Muzułmanie twierdzą, że Korany znajdujące się w Stambule i Taszkiencie pochodzą z czasów Kalifa Usmana, gdy ten nakazał spisanie objawień w postaci sześciu kopii, jednak badacze nie mogąc datować ich naukowo, szacują, iż są to egzemplarze z IX wieku, zatem nie jest prawdą by zostały spisane na polecenie Usmana. Po dziesięciu latach rządów absolutnych w roku 656 Kalif Usman został zabity w swoim pałacu w Medynie, otoczony owymi Koranami.

Buntownicy oskarżali Kalifa o narzucenie oficjalnej wersji Koranu i zredukowanie go do jednej księgi. Mieli mu za złe zniszczenie Koranów Alego i Ibn Masuda, które miały zawierać trzy razy więcej objawień aniżeli wersja kanoniczna obowiązująca po dziś dzień. Zatem co zawierają zagubione fragmenty objawień i czy Koran ostatecznie był objawieniem danym prorokowi czy może z czasem stał się księgą demoniczną, jak twierdzi wielu archeologów.


Autor. Zespół globalne-archiwum.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Fot. pixabay.com


 


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.