Masońska wizja życia bez grzechu, gdzie zdeformowana tolerancja i miłość stają się usprawiedliwieniem dla zła.

Udostępnij

Będzie nam lepiej, im bardziej zdamy sobie sprawę z faktu naszej skłonności do grzechu, naszej słabości. Szczęśliwy jest człowiek, który ma świadomość istnienia zagrożeń duchowych. Ksiądz Gaume pisze: „Bez wątpienia, gdyby ludzie starali się unikać grzechów, można by uniknąć większej części popełnionych grzechów.” Większej części grzechów można by uniknąć, gdybyśmy tylko uznali nasze słabości i nałożyli na siebie pewne ograniczenia.

,,Nie walcz z tym a on cię odnajdzie. On wybrał mnie i kieruje moim przeznaczeniem. Nigdy nie jest za późno by spojrzeć na wrota, za którymi znajduje się potężna siła, dająca ogromne możliwości. Siła ta określana jest jako coś destrukcyjnego, ale to nie prawda. Przyłączcie się, dajcie się odnaleźć i poprowadzić aż do samego końca.’’

Bob Dylan.

Powszechna akceptacja kłamstwa promowanego przez Jean-Jacquesa Rousseau i innych wpływowych masonów dotyczących rzekomej naturalnej dobroci człowieka doprowadziła do skrajnego zepsucia moralnego i dewastacji dusz. Skutkiem takiego działania jest przede wszystkim akceptacja grzechu po przez jego zniesienie w imię dobroci i miłości do bliźniego. Dochodzi do skrajnego wypaczenia, w którym miłość zostaje przekształcona w czynnik usprawiedliwiający grzech i wykoślawienie moralne. W swojej najważniejszej encyklice o tajnym stowarzyszeniu papież Leon XIII napisał:

„Masoni, nie wierząc w te rzeczy, których nauczyliśmy się dzięki objawieniu Boga, zaprzeczają, że pierwsi rodzice zgrzeszyli, a zatem sądzą, że wolna wola wcale nie jest osłabiona i skłonna do zła.

Wręcz przeciwnie, wyolbrzymiając raczej siłę i doskonałość przyrody oraz pokładając w niej zasadę i rządy sprawiedliwości, nie mogą nawet wyobrazić sobie, że istnieje jakakolwiek potrzeba ciągłej walki i doskonałej wytrwałości, aby przezwyciężyć przemoc i rządy. naszych namiętności.’’

Papież Leon XIII. Humanum Genus, Encyklika opisująca Masonerię.

Zaprzeczenie a także bardziej lub mniej świadome zapomnienie o upadłym człowieku doprowadziło do zaniedbania dyskusji na temat grzechu oraz okazji do grzechu. Otóż okazja do grzechu została zdefiniowana jako: „Każda osoba, miejsce lub rzecz, która ze swej natury lub z powodu ludzkiej słabości może doprowadzić do popełnienia krzywdy, będącej grzechem.” Istnieją pewne rodzaje osób i miejsc, które są okazjami do grzechu dla większości ludzi na ogół z powodu natury człowieka, naznaczonej grzechem Adama mi Ewy.

Istnieją różne osoby, miejsca i rzeczy, które są okazjami grzechu tylko dla określonych ludzi z powodu różnic wieku, płci, temperamentu, cnoty i tym podobnych. Miejsce z otwartym barem może nie być dla wielu bezpośrednią okazją do grzechu pijaństwa, ale dla niektórych tak. Osobisty laptop lub telefon z dostępem do Internetu może nie być okazją do grzechu dla przeciętnej starszej kobiety, ale dla przeciętnego nastoletniego mężczyzny te rzeczy są bliskimi okazjami grzechów przeciwko czystości.

Jezus z Nazaretu nawiązywał do koncepcji grzechu, gdy powiedział: ,,Jeśli więc prawe twoje oko jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie. Lepiej, bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało być wrzucone do piekła. I jeśli prawa twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją i odrzuć od siebie. Lepiej, bowiem jest dla ciebie, gdy zginie jeden z twoich członków, niż żeby całe twoje ciało miało iść do piekła.’’ Ewangelia według Świętego Mateusza.

Jednym z najbardziej znaczących wydarzeń w świecie chrześcijańskim w XIX wieku była definicja ex cathedra papieża Piusa IX dotycząca dogmatu o niepokalanym poczęciu Matki Bożej. Małe Oficjum Najświętszej Maryi Panny zawiera antyfonę, która odnosi się do roli Matki Bożej jako „Niszczycielki herezji” i prawdopodobne jest, że Maryja chciała, aby prawda o jej niepokalanym poczęciu została określona w szczególnym czasie, w którym herezja Masońska dotycząca naturalnej dobroci człowieka zyskała największą popularność.

Będzie nam lepiej, im bardziej zdamy sobie sprawę z faktu naszej skłonności do grzechu, naszej słabości. Szczęśliwy jest człowiek, który ma świadomość istnienia zagrożeń duchowych. Ksiądz Gaume pisze: „Bez wątpienia, gdyby ludzie starali się unikać grzechów, można by uniknąć większej części popełnionych grzechów.” Większej części grzechów można by uniknąć, gdybyśmy tylko uznali nasze słabości i nałożyli na siebie pewne ograniczenia.


Autor. Zespół globalne-archiwum.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Fot. youtube.com


 


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.