Pius X: Papież, który nauczył nas, jak naprawić świat. Papież, który dostrzegł nadciągający kryzys wiary.

Udostępnij

Historyk Yves Chiron wskazuje na E Supremi Apostolatus jako rodzaj ostatecznego manifestu przywołującego człowieka do powrotu do korzeni. Chiron dodaje: „Istnieje tylko jedna partia porządku zdolna do przywrócenia pokoju pośród całego tego zamieszania, a jest nią partia Boga.’’ Wyjaśnia, że byłoby to osiągalne poprzez „Przywrócenie dyscypliny kościelnego społeczeństwa ludzkiego, oderwanego od mądrości Chrystusa, Kościół powinien poddać się Chrystusowi.’’

„Musimy wykorzystać wszelkie środki i wykorzystać całą naszą energię, aby doprowadzić do całkowitego zniknięcia ogromnej i obrzydliwej niegodziwości, tak charakterystycznej dla naszych czasów – zastąpienia Boga człowiekiem.”

Papież Pius X.

To był początek XX wieku. Hedonizm Belle Époque wirował w stolicach Europy, podobnie jak kruk Poego, prekursorzy rozpadu cywilizacji zastukali w okna Zachodu. Ideologie powstałe w Wieku Oświecenia zbliżały się do pełnego urzeczywistnienia w tym, co amerykański historyk Lawrence Sondhaus nazwał globalną rewolucją i Wielką Wojną Globalną, która rozpocznie się za kilka lat. Wpływowy lider napisał w 1903 roku o zbierających się chmurach takie słowa:

,,Byliśmy przerażeni ponad wszystko katastrofalnym stanem dzisiejszego społeczeństwa. Wielu może nie dostrzegać, że społeczeństwo jest obecnie bardziej niż kiedykolwiek w sprzeczności, cierpiące z powodu strasznej i głęboko zakorzenionej choroby, która rozwija się każdego dnia i pociąga do zniszczenia.

Kto może uniknąć przerażenia i udręki, kiedy to zobaczy, w trakcie postępów cywilizacyjnych, które są słusznie wychwalane, większa część ludzkości walczy między sobą tak brutalnie, że wydaje się, że walka staje się powszechna.’’

Lawrence Sondhaus, amerykański historyk.

Ze wszystkich stron głosy wzywały do ​​pokoju, ale bezowocnie. „Chcieć pokoju bez Boga jest absurdem” – oświadczył Pius X „Tutaj Boga nie ma, stąd sprawiedliwość została nam odebrana, a gdy sprawiedliwość jest odbierana, próżno jest pielęgnować nadzieję na pokój.” Pius X, piszący swoją pierwszą encyklikę E Supremi Apostolatus z 1903 roku, dotknął wszystkich bolączek swego czasu, ujawniając wielkie odstępstwo, które miało dopiero nadejść.

„Uznajemy, że u większości ludzi wygasł szacunek dla Odwiecznego Boga i nie okazuje się szacunku w przejawach życia publicznego i prywatnego Najwyższej Woli – nie, każdy wysiłek i każda sztuczka służy całkowitemu zniszczeniu pamięci i wiedzy Boga (…) Człowiek z nieskończoną pokorą postawił się na miejscu Boga, wznosząc się ponad wszystko, co nazywa się Bogiem.”

Papież Pius X.

Historyk Yves Chiron wskazuje na E Supremi Apostolatus jako rodzaj ostatecznego manifestu przywołującego człowieka do powrotu do korzeni. Chiron dodaje: „Istnieje tylko jedna partia porządku zdolna do przywrócenia pokoju pośród całego tego zamieszania, a jest nią partia Boga.’’ Wyjaśnia, że byłoby to osiągalne poprzez „Przywrócenie dyscypliny kościelnego społeczeństwa ludzkiego, oderwanego od mądrości Chrystusa, Kościół powinien poddać się Chrystusowi.’’

W tym celu Yves Chiron określa trzy konkretne kroki zaproponowane w E Supremi Apostolatus. Po pierwsze, reformacja duchowieństwa, aby mogli naprawdę „narzucić sobie na siebie obraz Chrystusa”. Pius X zachęcił biskupów do kierowania seminariami w taki sposób, aby mogli wspierać „równomierny rozkwit młodych ludzi w nauczaniu Boga i w nieskazitelnej atmosferze przepełnionej moralnością.” Można zapytać, czy takie obecnie są seminaria w Polsce, które notabene świecą pustkami.

Po drugie, święci i dobrze ukształtowani kapłani mieli zapewnić wiernym lepsze i dokładniejsze nauczanie religii. Kardynał Raymond Burke napisał o tym mandacie we wstępie do biografii świętego Piusa X w 2014 roku: „Ojciec Święty zidentyfikował ignorancję doktryny chrześcijańskiej jako główną przyczynę upadku wiary i dlatego uznał, że dobra katecheza ma pierwszorzędne znaczenie w jego przywróceniu.”

Po trzecie, Pius X poprosił świeckich katolików o udzielenie wszelkiej pomocy w tym dziele edukacji religijnej. Podkreślił, że wszystkie świeckie inicjatywy katolickie mają za główny cel utrzymanie życia chrześcijańskiego wśród swoich członków. ,,Czasy, w których żyjemy, wymagają działania, ale działania polegającego całkowicie na wierności i gorliwości boskich praw i przykazań Kościoła, w szczerym i otwartym wyznaniu religii.’’

Podobnie jak inny lider w czasach kryzysu, Winston Churchill, Pius X utrzymywał, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby odnieść sukces. „Musimy wykorzystać wszelkie środki i wykorzystać całą naszą energię, aby doprowadzić do całkowitego zniknięcia ogromnej i obrzydliwej niegodziwości, tak charakterystycznej dla naszych czasów – zastąpienia Boga człowiekiem.” Papież jako jeden z nielicznych mówił głośno o upadku moralnym tamtych czasów, wskazując na postąpienie tego procesu w przyszłości.


Autor. Zespół globalne-archiwum.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Fot. youtube.com


 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.