Tajny „Plan Yinona” Cz.1 Osaczenie Syrii i dominacja Izraela na tak zwanym „Nowym Bliskim Wschodzie”.

Udostępnij

W tym kontekście nie jest dziwne to, że Ariel Sharon i Izrael, po anglo-amerykańskiej inwazji Iraku, kazali Waszyngtonowi zaatakować Syrię, Libię i Iran. W końcu warto wiedzieć, że ten izraelski dokument również opowiada się za wojną wyprzedzającą w celu przekształcenia geostrategicznego otoczenia Izraela i stworzenia Nowego Bliskiego Wschodu. Jest to polityka, którą Ameryka, jak udowadnia historia przyjęła również w roku 2001.

„Irak, bogaty w ropę z jednej strony, i rozdarty wewnętrznie z drugiej, jest pewnym kandydatem dla celu Izraela. Jego rozpad jest dla nas nawet ważniejszy niż Syria. Irak jest silniejszy niż Syria. Na krótką metę to potęga Iraku stanowi największe zagrożenie dla Izraela.

Wojna iracko-irańska rozedrze Irak i spowoduje jego upadek wewnętrzny, zanim będzie mógł zorganizować walkę z nami na szerokim froncie. Każdy rodzaj konfrontacji między-arabskiej pomoże nam w krótkim czasie i skróci drogę do ważniejszego celu, to jest rozpadu Iraku na denominacje jak w Syrii i Libanie.

W Iraku podział na prowincje wzdłuż linii etnicznych / religijnych jak w Syrii za czasów tureckich jest możliwy. Tak, więc będą istnieć trzy (albo więcej) kraje wokół głównych miast: Basry, Bagdadu i Mosulu, a szyickie tereny na południu oddzielą się od sunnitów i Kurdów na północy.”

Oded Yinon, luty 1982.

Plany przekonfigurowania Bliskiego Wschodu rozpoczęły się jeszcze przed I wojną światową. Ale w czasie tej wojny pojawiły się kolonialne idee w „wielkim arabskim buncie” przeciwko Imperium Ottomańskiemu. Po upadku tego imperium Londyn i Paryż odmówiły Arabom wolności, zasiewając konflikt między arabskimi narodami. Lokalni skorumpowani liderzy arabscy byli również partnerami w projekcie, i wielu z nich z zadowoleniem stało się klientami Wielkiej Brytanii i Francji.

W ten sam sposób manipulowano tak „zwaną arabską wiosną”. Ameryka, Wielka Brytania, Francja i inne kraje działają teraz z pomocą skorumpowanych arabskich liderów i osobistości na rzecz zrestrukturyzowania arabskiego świata i Afryki. Plan Yinona, kontynuacja strategii brytyjskiej na Bliskim Wschodzie, jest planem strategicznym Izrael dla zapewnienia mu przewagi w regionie. Zakłada, że Izrael musi przekonfigurować swoje środowisko geopolityczne poprzez bałkanizację sąsiednich krajów arabskich na mniejsze i słabsze państwa.

Izraelscy stratedzy postrzegali Irak jako ich największe wyzwanie strategiczne ze strony jakiegokolwiek arabskiego kraju. To właśnie, dlatego Irak wybrano na centrum dla bałkanizacji Bliskiego Wschodu i świata arabskiego. W Iraku, w oparciu o koncepcje Planu Yinona, izraelscy stratedzy wołali o podział Iraku na państwo kurdyjskie i dwa arabskie, jedno dla szyitów, drugie dla sunnitów. Pierwsze kroki w kierunku ich ustanowienia to wojna Iraku z Iranem, którą Plan Yinona przewiduje.

W 2006 roku czasopismo amerykańskiej armii, jak i The Atlantic w 2008 roku, opublikowały szeroko rozpowszechnione mapy, które dokładnie przedstawiały Plan Yinona. Poza podzielonym Irakiem, do czego nawołuje także Plan Bidena, Plan Yinona wzywa do podzielenia Libanu, Egiptu i Syrii. Podział Iranu, Turcji, Somalii i Pakistanu również pasuje do tych poglądów. Plan Yinona wzywa także do rozpadu Afryki północnej i przewiduje go zaczynając od Egiptu, potem dalej w Sudanie, Libii i w pozostałej części regionu.

Należy jednak dodać, że zmodyfikowany Plan Yinona jest już uruchomiony i realizowany pod hasłem Czyste Rozbicie (Clean Break). Jest to dokument napisany w 1996 roku przez Richarda Perle i Grupę o nazwie Nowa Izraelska Strategia na 2000 dla Benjamina Netanyahu, ówczesnego izraelskiego premiera. Perle to były podsekretarz Pentagonu za Ronalda Reagana, a później doradca wojskowy George’a W. Busha i Białego Domu.

Jako pierwszy krok w kierunku stworzenia zdominowanego przez Izrael Nowego Bliskiego Wschodu i osaczenia Syrii, ten dokument wzywa również do wypędzenia Syryjczyków z Libanu i destabilizacji Syrii za pomocą libańskich opozycjonistów. W dokumencie czytamy: „Izrael musi odwrócić uwagę Syrii wykorzystując libańskich opozycjonistów do destabilizacji syryjskiej kontroli Libanu.” Widzimy, zatem, jak Syria jest ważna dla powodzenia Plany Yinona.

Dokument ten porusza również coś, co przypomina to, co obecnie dzieje się w Syrii. Twierdzi: „Najważniejsze, rozumie się, iż Izrael ma interes we wspieraniu metodą dyplomatyczną, wojskową i operacyjną działań Turcji przeciwko Syrii, takich jak zagwarantowanie sojuszy plemiennych z plemionami arabskimi wchodzącymi na terytorium Syrii i wrogich wobec rządzącej elity syryjskiej.” Dzięki przewrotowi w Syrii w roku 2011, ruch buntowników i przemyt broni przez granice jordańską i turecką stał się głównym problemem Damaszku.

W tym kontekście nie jest dziwne to, że Ariel Sharon i Izrael, po anglo-amerykańskiej inwazji Iraku, kazali Waszyngtonowi zaatakować Syrię, Libię i Iran. W końcu warto wiedzieć, że ten izraelski dokument również opowiada się za wojną wyprzedzającą w celu przekształcenia geostrategicznego otoczenia Izraela i stworzenia Nowego Bliskiego Wschodu. Jest to polityka, którą Ameryka, jak udowadnia historia przyjęła również w roku 2001.


Autor. Zespół globalne-archiwum.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Fot. youtube.com

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.